Fótatraðk

Fríggjakvøldið 16. og leygardagin 17. september skipar Sláið Ring saman við Klaksvíkar Dansifelag fyri stevnuni Ung í dansi 2011. Stevnan er fyri ungfólk í aldrinum 13 – 17 ár. Onnur ung,  sum hava hug at luttaka, men sum eru farin upp um aldursmarkið, eru vælkomin at melda seg til sum hjálparleiðarar.

Í ár verður stevnan hildin á Húsum. Barnadansur hevur verið fastur partur av barna og ungdómslívinum á Húsum í fleiri ár, og hevur bygdin fostrað fleiri ungar kvøðarar.
Stevnan byrjar fríggjakvøldið við nátturða. Eftir nátturðan verður almennur dansur, har ungu luttakararnir sleppa at dansa saman við limum úr Klaksvíkar Dansifelag og kallsingum, ið leggja leiðina framvið.

Leygarmorgunin er dansur og læra á skránni. Evnið á stevnuni hesaferð er ” Hvussu læra vit okkum kvæðini?” Ólavur Syderbø fer at greiða frá hvønn hátt hann nýtur fyri at minnast og læra seg kvæðini. Eftir hetta fara ungfólkini, við fyrilestrinum í huga, at læra seg kvæði um  Kópakonuna. Rasmus Joensen, formaður í Sláið Ring, kemur eisini at greiða frá hvønn týdning tað hevur at unga ættarliðið luttekur í dansi og lærir seg kvæðini.

Leygardagin er eisini útferð á skránni. Farið verður norður til Mikladals at hyggja at helluni, har kópakonan á sinni dansaði og misti bjálvan, sum bóndin tók til sín.
Á Trøllanesi hevur Mikkjal Joesnen fingið lív aftur í gamalt jarnsmíð. Hetta sleppa luttakararnir at uppliva.

Stevnan er ókeypis og luttakararnir fáa ferðaseðilin endurgoldnan. Hetta verður gjørt fyri at ung úr øllum landinum skulu hava møguleika at luttaka uttan kostna.
Skráin fyri tiltakið og onnur kunning liggur á heimasíðuni hjá Sláið Ring. www.sr.fo
Áhugað kunnu melda seg til hjá Jónleifi Johannesen á telef 235766 ella á telduposti jonleif.johannesen@skulin.fo

Leygardagin 26. februar fóru 48 limir í Klaksvíkar dansifelag eina dansiferð til Dals. Leigubussur koyrdi úr Klaksvík til Gomlurætt. Vit sigldu við Teistanum um Skopunarfjørð, og tá ið komið var til Skopunar, stóð aftur ein leigubussur klárur og bíðaði eftir okkum gestum norðanífrá. Túrurin úr Skopun til Dals vardi umleið ein hálvan tíma har bussførðarin greiddi frá um mong áhugaverd støð á Sandoynni har koyrt varð framvið.

Í Dali – har einans 40 fólk búgva – skuldu vit øll búgva heima hjá bygdafólkinum, og sigast kann bert, at Dalbingar eru eitt sera gestablítt fólkaslag. Vit koyrdu oman í bygdina har vertirnir stóðu klárir at taka ímóti okkum. Eitt sindur varð skemtað við, at hetta vikuskiftið búðu fleiri Klaksvíkingar í Dali enn Dalbingar.

Um sjey tíðina sama kvøldið byrjaði borðhaldið í Eiriksgarði, sum bygdafólkið og limirnir í Stígum Fast høvdu fyrireikað. Borreitt var við fiskaforrætti og oksakjøti til nátturða, og sungu vit eisini nógvar góðar sangir undir borðhaldinum. Tað skal sjálvandi sigast, at Dalbingar eru kendir fyri at syngja og kvøða nógv. Jóannes Johannesen spældi á harmonikuna til sangin. Sum dagurin fór, og kvøldið kom á, og gott lag kom á fólk, var klárt at fara upp á gólv í tí nógv umtalaðu dansistovuni við tí livandi dansigólvinum, og her varð dansað frá tíðliga á kvøldi til tann ljósa morgun. Øll vóru í góðum lag, bæði ung og gomul.

Ein hending á miðari nátt man vera verd at taka fram. Tey flestu munnu vita, hvussu hetta góða dansigólv livir, tá dansað verður á tí, men tá týttadansurin byrjaði og gólvið av álvara vaknaði, mistu mangir norðoyingar stevið. Serliga munnu tað vera tvær lívligar dámur norðanífrá – sum onkur ein dagin helt vera tvær gamlar gentur – ið settu sín dám á týttadansin. Tær vóru als ikki smædnar, tá ið tær mistu stevið, og gólvið kastaði og slongdi tær ýlandi runt í dansistovuni, har tær løgdu niður teir neyðars menn og dreingir, ið fyri stóðu.

Eg kvøði ei meira um hesa nátt,

eg livdi fleiri slíkar.

Er drongurin fittur og veðrið gott,

man alt eftir huganum seg líka.

Tær gomlu genturnar gjørdu tíanbetur ongan ”størri” skaða.

Sunnudagurin var eitt sindur friðarligari. Tey sum høvdu sovið vóru tíðliga á fótum, og fingu ein morgunbita frá vertunum, aðrenn farið var til lestur í Dals kirkju. Eftir Kirkjugongdina borreiddu vertirnir við røstum kjøti, og tá norðingar settu kósina norðeftir stóðu teir allir og veitraðu farvæl uttanfyri Eiriksgarð, í túnum og vindeygunum, sum vit koyrdu framvið.

Hesin túrurin var fyri mangar norðoyingar ógloymandi hendinga- og minnisríkur. Hetta var fyrstu ferð síðani 1979 at Klaksvíkar dansifelag vitjaði í Dali.

Leinkja til Ola Morske týttadansin, sum varð kvøðin hetta sama kvøldið: http://www.youtube.com/watch?v=Tl8gGd4sMy8&feature=feedu

Leygarkvøldið 19 Februar  var stór sangløta í Skálanum í Klaksvík. Um eini 100 fólk høvdu teknað seg, og á skránni var alt frá góðum føroyskum smyrjibreyði til føroyskan dans. Sandoyingar vóru teir, ið av álvara settu sín dám á. Jóannes Johannesen kom allan vegin úr Dali at leika á harmonikuna, og var hann sera dugnaligur. Hann dugdi sera væl at spæla undir, samstundis sum hann gekk ímillum allar gestirnar og undirhelt við góðum instrumentalum mimmikki. Sonur hansara Jónleif Johannesen var vertur, og Sólvit Simonsen av Sandi undirhelt við mongum góðum sjómannssøgum. Sjálvandi tóku eisini nakrir Klaksvíkingarnir orðið. Dávur Winter, sum er hálvur Sandoyingur, dugdi væl at skoyta í til søgurnar hjá Sólvit.

Jógvan Ravnsfjall hugleiddi um lokalan fiskiskap og um skipsmotorar frá fyrru helvt av 1900-talinum og eisini hann dugdi sera væl at greiða frá.

Undir borðhaldinum vórðu nógvar sjómannsrímur sungnar, tí í Klaksvík eru tær eisini ein mentaður partur av Torradøgunum.

Hýrurin var sera góður á fólki, og eftir borðhaldið varð sjálvandi farið upp á gólv, har m.a. Jónleif skipaði ta vælkendu sjómansvísuna “Vaagen”. Eisini kvóðu vit aðrar vísur, sum hava okkurt við hav og sjógv at gera td. Grindavísuna, Sinklarsvísu og Í Gøtu ein dag.

Nú fer dansiveturin at halla, men enn er okkurt tiltak í væntu. Komandi leygardag 26. Februar fara gott og væl 50 limir hjá Klaksvíkar Dansifelag til Dals at dansa. Tað skal sjálvandi sigast, at Dalur er ein tann kendasta dansibygdin í Føroyum við tí serligu dansistovuni, har gólvið er sum ein trampulin at dansa á. Onkur hevur sagt at edrúð fólk fáa sjóverk, tá tey hava dansað á hesum gandagólvi. Farið verður avstað úr Klaksvík Leygardagin seinnapart og Sunnudagin – aðrenn farið verður norður aftur – verður farið til Lestur í Dals kirkju.

Ólavur Eysturdal, yngri

(Grein á portal.fo 22.08.2010)

Fríggjakvøldið 3. og leygardagin 4. september skipar Sláið Ring fyri stevnuni Ung í dansi 2010. Stevnan er fyri ungfólk í aldrinum 13 – 17 ár. Onnur ung , sum hava hug at luttaka, men sum eru farin upp um aldursmarkið, eru vælkomin at melda seg til sum hjálparleiðarar.

Í ár verður stevnan hildin í Eiriksgarði í Dali. Dalur er gomul dansibygd og hevur Eiriksgarður eitt framúr gott dansigólv, so umstøðurnar skuldu verið tær bestu.

Stevnan byrjar fríggjakvøldið við nátturða. Eftir nátturðan verður almennur dansur, har ungu luttakararnir sleppa at dansa saman við dansufeløgunum í Sandoynni, Stígum Fast og Leikum Fagurt og øðrum, ið leggja leiðina framvið.

Leygarmorgunin er dansur og læra á skránni. Evnið á stevnuni hesaferð er dansisiðir. Vilhelmina Larsen, ið hevur fingið dansin inn við móðurmjólkini í Skálavík, greiðir frá um góðan dansisið. Eisini kemur Rasmus Joensen, formaður í Sláið Ring, at greiða frá dansisiði í sambandi við brúðardans.

Seinnapartin er ein útferð á skránni. Tiltakið endar við at luttakararnir sleppa at uppliva roykstovumentanina, sum hon var fyri hundrað árum síðani. Tey koma at luttaka á eini kvøldsetu har rokkurin gongur í takt við kvæðini, har karðarnir klórast og stokkarnir ringla. Alt meðan greitt verður frá gomlum døgum, og gomul føroysk barnaspøl verða víst fram. Teir luttakarar, ið hava hug, sleppa eisini sjálvir at royna seg.

Stevnan er ókeypis og luttakararnir fáa ferðaseðilin endurgoldnan. Hetta verður gjørt fyri at ung úr øllum landinum skulu hava møguleika at luttaka uttan kostna.

Skráin fyri tiltakið og onnur kunning liggur á heimasíðuni hjá Sláið Ring. www.sr.fo

Skotar halda seg hava heimsmet í “ketudansi” ella ringdansi. Press & Journal skrivar úr Aberdeen, at 50 skotar herfyri settu heimsmet í ringdansi, tá teir bjóðaðu fólki upp at kvóða Auld Lang Syne (Hvør skuldi gamlar gøtur gloymt) á St. Ternan’s Fair í Banchory. Blaðið viðmerkir tó, at líknandi dansur á hvørjum ári fer fram í Føroyum.

Hetta vil borgarstjórin í Havn, Heðin Mortensen, ikki hava sitandi á sær. Hóast Press & Journal ikki upplýsir, hvussu mong fólk teir 50 dansararnir megnaðu at fáa við sær uppá gólv, so heldur Heðin Mortensen lítið um hesa royndina, sum nú er send Guinnes Book of Records til góðkenningar sum nýtt heimsmet.

- Hetta eru piparnøtur ímóti dansiringinum á ólavsøku, har vit hava møguleika at fáa so mong sum kanska eini 10-12.000 fólk at sláa ring í miðbýnum og harvið seta eitt ruddiligt heimsmet, sum verður torført at taka frá okkum. Í øllum førum tekur eingin frá okkum, at vit kunnu fáa 25% av landsins íbúgum at sláa ring samstundis, sigur Heðin Mortensen.

Umsitingin hevur nú sent Guinness Book of Records fyrispurning um at skipa soleiðis fyri, at dansiringurin á ólavsøku verður skrásettur sum nýtt heimsmet. Guinnes fekk fyrispurningin gjáramorgunin.

- Eitt tílíkt met er bæði stuttligt og gevur okkum eina rúgvu av positivari umrøðu kring allan heim, sigur Heðin Mortensen í stuttari viðmerking!

Grein á http://www.torshavn.fo tann 17.06.2010